Index colloquiorum
In colloquio de libris iam proposui circulum legentium incipere et epistulas morales Senecae ad Lucilium legere. Ergo propono ut die XVII Martii primum colloquium habeamus de epistula prima, quam legerimus et discutiemus. Si velis mecum legere, quaeso responde.
Epistula prima hic invenitur: https://latin.packhum.org/loc/1017/15/0
Salvete omnes, spero vos bene valere cum incipiamus librum nonum legere: consueti quomodo se habeat tempestas facere principium nostris munusculis, hodie, quoniam haud inmutatus est, potius nuntiem camino coepisse uti, meliore ut videtur facto ac anno superiore cum multo fumosior esset et aliquas difficultates afferret ad comburenda ligna: intus enim addidi graciles laterculos refractarios dictos qui calor maior fiat et facilius flamma stabilis maneat; sane, ligna quoque collegi et condidi sicciora quibus anno posteriore usus sum, sed ambo profecto prosunt bono foco.
Epistulae videntur quasi inesse duo argumenta aliquanto dissimiliora genere, primae parti quod dictu inclito absolvi potest sultis, ipso Romano, esse potius ac haberi: nostro quoque tempore nonnullis contingit queri ambo praecipue cum agatur de rebus quibus interest aliquid quo afficimur: pauci enim queruntur philosophos hodiernos fere intellegibiles sententias in scriptis arcanis suis proferre, cum vero pauci sint praeter ipsos eiusdem sectae philosophos qui eas legant; multi autem acta leges statuta et cetera quae obstant aliquando saepe queruntur ob imperviam linguam et ipse in iis numeror ubi necesse sit "legalissatores" ut dicam novo vocabulo intellegere, sum enim omnino hebes ad haec genera litterarum intelligenda haha!
Nihilo minus teneo quo voluerit verbis tendere, videntur, Seneca saltem, non "systemata in aethere" in animo habuisse fingere ut saepe describuntur philosophiae analyticae nuncupatae, immo potius e quibus iam in multis epistulis legimus doctrinam ad rem praebere, nudam et fortasse similiorem disciplinae habendam, quem haud opus est concinnare praeter modum verbis exquisitis.
Secunda parte videtur e modo scribendi trifaria divisio non propria sed Stoicorum esse, non legi praeter nostrum alios Stoicos ergo nescio quanti habitum esset apud eos hoc genus ordinandae doctrinae, nihilo setius haud habeo quod querar de iis, immo mecum verso quomodo constituerint has classes, id est, utrum e longa contemplatione discipulorum suismet temporibus doctrinam appetentium conicerint an fortasse ex iudicio multo latiore hominum et eorum culparum in omnibus temporibus.
Quocumque res se habuerunt, intellego Senecae opinionem fuisse, ut dicamus, multum humilem sensu bono id est quae agitur agebatur agetur res paucissimos summa palma donat, paucis facit copiam comminus videndae palmae, multis procul, plurimis nullam.
Proximae hebdomadis epistula rursum longa videtur esse sodales, estote igitur parati, valete!
Auctor ignoratus collegis suis salutem,
Spero vos valere. Ut a communibus incipiam, tempestas hic intra breve tempus vehementer friguit, et, sicut tu, auctor CCLIV, iam multum camino utor. Quotidie eum accendo. Domus mea aegre calefit, sed ligna gratis mihi suppetunt; itaque consentaneum est me hanc rationem calefaciendi paene primitivam recentioribus carioribusque anteponere. Praeterea nescio quid singulare in eo est, quod ignis in ipsa domo ardet, id quod aliter vix fieri potest.
Duo quaedam in hac epistula mihi praecipue placuerunt, quam magna cum voluptate legi.
Primum, placuit mihi quod Seneca nos monet sermonem neque nimis ornatum neque nimis exsanguem esse oportere. Hoc praeceptum non in dicendi ratione tantum, sed in omni vitae parte, summis laudibus dignum esse puto: rarissime enim alterutrum extremum inter duo contraria rectum est. Huius rei meminisse, ut mihi videtur, nos in mediocritate continere potest; efficit ut nimiae opiniones, sive in re publica sive in philosophia sive in aliis rebus, aperte pravae videantur.
Deinde, placuit mihi Senecae cohortatio ut facta, non verba, spectemus. Haec quoque una ex praecipuis vitae meae regulis est, atque me delectavit videre quam late hoc praeceptum pateat et quam antiquum sit.
Iam vero plura ligna in caminum ingerenda sunt! Expto vobis hebdomadam iucundam. Spero epistulam proximam, quae profecto longissima est, nobis delectationi futuram esse.
Valete!
Ecquis mihi mittere possit grammaticam Graecam Latine scriptam?
Equidem duas iam inveni, quae autem fonte typographica tam foeda atque tam plena ligaturarum utebantur, ut nullo modo legi poterant.
Quas grammaticas tu iam reperisti, auctor initialis? Auctori II assentior: aliae recentiores exstare debent. Unam inveni anno MDCCCI editam, sed nescio an litterae in ea melius legantur.
https://archive.org/details/deemendandaratio00herm
Attamen etiam recentiores exspectaverim: in facultatibus litterarum classicarum, nisi fallor, usque ad saeculum vicesimum lingua Latina utebantur...
Auctor II scribit haec.
Hodie rursum conatunculum feci lingua theodisca cum in cassum ceciderint inquisitiones e Google et fortasse inveni auctorem cuius grammaticae libri saltem recentiores inveniuntur, Iacobum Gretserum, ecce duo nexus cum versionibus e saeculo duodevicesimo scriptis, quae profecto visu pulchriores videntur saeculo sexto vel septimo scriptis eorumque luteis distortisque paginis.
Non esse credo libros primum et secundum ipsius codicis sed in aliis nexibus fortasse hae recentiores datur reperi.
Quid putatis de hoc certamine? Cui favetis?
Grege Argentina omnino devicta ab Hispanis, mundus gaudere videtur. Estisne et vos laeti?
Nescio verum ut dicam, multis animadverto odio esse manum Argentinam, quam ob rem non liquide mihi notum cum pediludium non curo, fortasse Messi illum multi volebant male cedere quamquam non magni pendentes Hispanicam manum
Nunc disputationem primam incipiamus!
Quid legis? Placetne tibi? Quid postea lecturus es?
Ego incipiam: librum De Arboribus a Columella scriptum lego, opus minus notum de re rustica.
Multum interesse videtur, quod multa quae etiam nunc multis ignota sunt, iam tum communia fuisse videntur.
Exempli gratia, methodum ad parvas plantas sine motu violento transferendas proponit, quod sollertiam ostendit.
Ita est! Plane assentior (quamquam Thucydidem numquam legi). Vis et elegantia orationis Taciti, etsi difficilis, satis est ut summam eius laudem libenter agnoscam.
Post rursum perlectam Odysseam tandem ad aliquid novi adtendo, Argonautica ab Apollodoro Rodio scripta: hactenus argumento gaudeo, miror Apollodorum optasse contra morem Homericum versus saepe repetendi ex antiquis carmina canentibus acceptum conatum facere sicut Vergilium saeculis post eum versus componere maxima parte singulares, id est, ex quibus adhuc legi, desunt illos repetitos qui facile in memoria locum tenent propter eorum frequentiam.
Lingua ipsa non facillima est, multis usus est vocabulis omnino mihi ignotis etsi Homerica et Hesiodea perlegi praeter nonnulla Attica.
Salvete, porticani!
Cum Latine scribere conor, saepe ad varia instrumenta auxiliaque confugio: lexica, collectiones locotionum usitatarum, et notas proprias quas per tempus confeci. Volo nunc hoc colloquium incipere in quo de talibus rebus colloqui possimus.
Dicite, quaeso: qualia auxilia vobis maxime placent aut maxime utilia sunt? Scilicet, ego incipiam, in primo responso.
Valete!
Mihi quidem mirum videtur te inter Latinam et Graecam linguam commeare. Sane argumenta quae in his linguis tractantur, atque adeo verba quibus exprimuntur, saepe similia sunt. Nihilominus hoc magnam mihi admirationem movet.
Collectio quoque verborum recentiorum valde utilis est. Aliam paginam eiusdem situs noveram, sed minus utilem, quoniam fontes suos non indicabat.
Gratias tibi; bene dixisti, similitudo saepe facilius praebet verbum optumum ac linguis nostris.
E priore nuntio, nescio num iam antea inmutatus sit et ignoraverim an recentius, situs quem memoravi plurima quam censui habet lexica, ego mentionem feci propter Novum Lexicum Manuale a Beniamino Hederico editum, sed non modo inest alterum Graecum-Latinum lexicum sed Latina et Graeca lexica una lingua scripta quae magni momenti pendo.
Salvete omnes! Hic est locus novus, Porticus Publica, ad colloquendum Latine sine nomine usoris. Si quaestiones aut consilia habetis, respondete quaeso; libenter ex vobis audiam. Nolite timere, si sicut ego - fateor! - non perfecte scribas: errando enim discimus omnes.
Salvete! Vix credo: iam annus est ex quo porticus publica condita est. Tempus irreparabile fugit! Gratias maximas vobis ago qui adestis atque hunc locum tam amoenum facitis.
Gratias tibi praebendi nobis forum ubi possimus latine colloqui, haud facilest hodie scribendi non modo legendi exercere facultatem cum cesserit lingua nostra in universitatibus anglicae et fere orbati igitur vagamur naturalis spatii colendae linguae praeter textus ipsos.
In hoc colloquio:
Scribite verba latina rara, inusitata, mirabilia, et definitionem latine addite.
cariōsus, -a, -um: putridus, fragosus.
Apud Catonem in libro de agri cultura legi. "Terra cariosa" significat statum terrae, quae in summo umida est, sed aquam non facile transmittit, quod antea diu sicca fuit. Etiam apud Columellam idem usus invenitur. Lexicon meum (Pinksteris) haec complicatiorem significationem non refert, sed Lewis et Short plura tradiderunt.
Nuntio XXI scilicet debet esse
hanc* complicatiorem significationem
Mittite mihi, si vultis, carmina (id est, modos musicales) quibus vos delectemini.
Iaponici fortasse eo quod eorum lingua vocales longas habet et sonus non nimis dissimiles Latinae queunt pulchre latine loqui
Non hodiernus est, sed hic hymnus nunc aptus videtur. Nativitatem felicem, porticani :)
Quamquam valde mihi placent colloquia quae in porticu publica habemus de philosophia, artibus, natura etc., Nonnullis diebus vix tempus invenio ut aliquid boni conferam his colloquiis.
Ergo propono hic de vita cotidiana loquamur: quid hodie agitis?
Ego incipiam: hoc mane in horto publico cucurri, ut corpus mentemque excitarem. Nunc caffeam bibo et exspecto sarcinam. Hac postmeridie unam ex epistulis Senecae legam, ut cras de ea disputare possim. Laborare hodie non debeo; diu non habui diem tam vacationem, itaque fruor quiete otioque.
Spero vos quoque diem bonum habiturum esse! Dicite, quaeso, quid hodie agitis. Valete!
Salve auctor XXX, videntur quidem polyphenolorum utilitates, saltem ex parte, comprobatae esse. Verum, ut recte mones, non in vino tantum reperiuntur: in ipso etiam musto inveniuntur, antequam vinum fiat! Fortasse igitur longa aetas Sardinorum non huic potioni sed vitae rationi salubri ac pleniore tribuenda est?
Et salve auctor XXXI. De patre tuo maxime dolendum est, atque ea causa continentiam tuam immo iustiorem ac facilius intellegendam reddit. Spero me verbis meis nihil tibi offensionis attulisse.
Quod postremo de alea dicis, magni momenti est: saepe enim res ad quendam "lusum felis murisque" (nescio quomodo hoc recte Latine dico haha) redeunt, ubi legislatores novas prohibitiones constituunt, quae vix latae iam callide vitantur. Haec, ut opinor, ipsa natura rerum est; nec aliud fere possumus nisi nos ipsos et eos quos amamus recte instruere et admonere.
P.S. etiam "ad auctorem XXIX" (in casu apto) uti potes!
Sane quidem, Auctor XXXII, modo una ex plurimis causis videtur coniectam esse ad eorum longiorem vitam explicandam, censeo multa communia esse cum senibus Iaponicis, fortasse etiam insularitas ipsa aliqua obscura ratione annos addit non singulis qua singulis sed generi/stirpi sicut corporum humilitas quae in aliis animalibus quoque nota est, sed plerumque reor victui maxime tribuendas rationes ut ais.
Non sum coquus perperitus, sed paucas simplices cenas novi, quae saepe et non sine parva felicitate paro. Cupio paucis his proximis temporibus cum vobis communicare. Si quis vellet alias cenas communicare aut consilia dare, libenter faciat!
Salvete auctor III et auctor IV! Censeo "tomato, tomatonis" vel fortasse "tomate, tomatis" non malum esse, si primum legentibus hoc novum verbum explicetur. Puto hoc in casu familiaritatem graviorem esse quam latinitatem. Assentimini?
Licet profecto plurimis nominibus designare, pomum aureum mihi maxime familiare est cum Italice pare appellatione appellamus, sed tertia declinatione tomatonem quoque placet
Epigrammata communicemus: tua, aliena, quaelibet. Ego incipiam - quamvis non magnus poeta sum!
Omnes, carmina parvae formae iam faciamus
Primum propria do. Das; rubeus fiam!
Et hoc est ab illo praeclaro Martiali:
Cum dixi ficus, rides quasi barbara verba
et dici ficos, Laetiliane, iubes.
Dicemus ficus, quas scimus in arbore nasci,
dicemus ficos, Laetiliane, tuos.
Nota quod ‘ficus’ duas habet significationes ;)
Rem peragit nullam Sertorius, inchoat omnes.
Hunc ego, cum futuit, non puto perficere.
– Martialis, liber III, LXXIX
Hahahahaha, istud plerisque contingit
licetne hic vetere graece loqui vel latine tantum? janitores, responsum nobis hellenotheois date. puto quod Caesar Ciceroque si janitores hic essent “LICET” aient..
χάριν σοι τοῦ ἡμῖν τοῖς Ἑλληνίζουσιν ἀγοράτιον ὀπάσαι!
τίνων πέρι ἦδός σοι λαλεῖν, πρῶτ' ἄγγελε;
ἀπέκαμον τὸν Πίνδαρον ἀναγιγνώσκων καὶ εἴ τι ἡδόμενος, τὸ παραυτίκα ὑπαποτρέχω πὰλιν εἰς τὸν Πλάτωνα