Index colloquiorum
Salvete, porticani!
Cum Latine scribere conor, saepe ad varia instrumenta auxiliaque confugio: lexica, collectiones locotionum usitatarum, et notas proprias quas per tempus confeci. Volo nunc hoc colloquium incipere in quo de talibus rebus colloqui possimus.
Dicite, quaeso: qualia auxilia vobis maxime placent aut maxime utilia sunt? Scilicet, ego incipiam, in primo responso.
Valete!
Lexicon Batavum-Latinum ab Aerts et Vangenechten compositum mihi instrumentum praecipuum est. Verba Latina possum quaerere per vocabula Batavica mihi nota; quamquam nonnulla vocabula Batavica hoc in lexico paulatim obsolescunt, opus exempla in contextu fere omnium verborum praebet, quod maximi momenti est ad locutiones rectas inveniendas.
Deinde, situs interretialis morcus.net mihi valde placet. Dictionaria plura habet quae facile quaerenda sunt: non solum Latinum-Anglicum, sed etiam Anglicum-Latinum et Latinum-Latinum, quae ad Latine componendum aptissima sunt.
Cum libros et textus legerem, catalogum satis magnum locutionum frequentium collegi. Non saepe ad eum recurro ad verbum quaerendum, sed ipsum catalogum conficere mihi prodest maxime: sic enim locutiones memoriae meae inhaerent.
Denique, Victionarium adhibeo cum de coniugationibus verborum dubito; tabulae eius magnopere commodae sunt.
Maxima parte duobus utor nexibus interretialibus, morcus.net quem ipse memorasti, auctor I, atque lexicum Olivetti, https://www.dizionario-latino.com, Italicus cum sim. Ambo adhibeo plerumque ad eadem exquaerenda sed primum saepe ob maiorem ubertatem exemplorum, alterum vero ubicumque aut declinatio aut coniugatio memoria exciderint.
Praeter ea nonnumquam victionarium, LSJ online atque lexicum Graecum-Latinum, nam saepe propter consuetudinem amborum verbum maxime aptum ad quodvis explicandum facilius memoria revocatur in una aut altera quam lingua materna aut anglica.
Denique si quid sit describendum hodiernum cui locutio antiqua desit apud https://neolatinlexicon.org/silva-old/ copia est neolatinorum verborum.
In colloquio de libris iam proposui circulum legentium incipere et epistulas morales Senecae ad Lucilium legere. Ergo propono ut die XVII Martii primum colloquium habeamus de epistula prima, quam legerimus et discutiemus. Si velis mecum legere, quaeso responde.
Epistula prima hic invenitur: https://latin.packhum.org/loc/1017/15/0
Salvete omnes,
Spero vos bene valere, quidem praeterita hebdomade quoque valde occupatus eram, praesertim cum noctu pediludum spectandum esset.
Bene auctor CLXXXIX, resumisti rationem haec epistulae, placetque loca praebita oculis inspicere, difficile est verbis accurate spatia fingi. Equidem volo aliquas sententias ingeniosas adnotare: "Debilitatem nobis indixere deliciae, et quod diu noluimus posse desimus", debemus enim nonnumquam inamoenis pati atque facere contra voluntatem ut robur atque vis conserventur, praeceptum solitum audiri apud stoicos modernos sive antiquos sicut hic invenimus. Accidit quoque aliquando ut nobis ipsis aliquid simulemus non velle cum vero omnino nequimus ferre.
Loca iterum tractantur, hic vero Seneca eorum gravitatem aliquantum diminuit, si non omnino diruit. Nam affirmatur non locis oportunis sed animo tranquillitatem adipisci, omniaque posita esse in animo, quo etiam modo amici possidendi sint, quamvis absentes.
Haec sunt omnia quae volui mittere, habeatis felicem solis diem et ad hebdomadem proximam.
Valete !
Salvete socii,
Rursum noster animos nostros alit epistula commixta praeceptiis atque notitiis rerum humaniorum ut dicamus quibus nihilo minus legendi voluptas insita est. Consentio tibi, Auctor CLXXXIX, locum narratum a Seneca quem invenisti, nam hodie quoque ibi aedificium est ubi nuptiae inter alia celebrantur et, secundum eius nexum interretiale, nomine Villa Vazia Eventi, fundamenta habet super ipsas ruinas villae antiquae Vatiae, quas fortasse est adhuc visere itinerantibus sed ex quibus scrutavi vestigia minima relicta esse reor.
Oportuit mihi quoque bis vel tris legere epistulam verum ut dicam, primum enim incertus eram utrum otium verbis petiverit Seneca an vero quod otium vocabatur nomine a pluribus re vera aberraverit a nomine ipso, id est, ut noster ait, otium nuncupabant conditionem hominis seductum atque securum et contentum ipso otio, sed noster autem fortasse penitus cum considerasset rem censebat hoc genus firmitatis soli sapienti contigere, ergo verum otium, si licet duplex reddere, differre a otio vulgari, quo homines pergent vexari a rebus extrinsecus lacessentibus, sicut voluptatibus ventri inter alia.
Nescio num consentiam illi ubi seiungendi ab aliis hominibus voluptatem memorat, fortasse non teneo quid sibi voluerit his verbis, censeo in epistulis prioribus consentire, etsi caelum ipsum non vim habere mutandi nos per se, emolumento nihilo secus esse animo cui vires adhuc parum valeant ad omnia bono animo ferenda. Id est, difficilius sapientem fieri ex adulescentulo in gurgustiis et insulis urbanibus frequentibus inter multas commotiones versanti, ubi vero alibi fiat sapiens, ferre omnes sedes et caela.
Valete!
Salvete omnes! Hic est locus novus, Porticus Publica, ad colloquendum Latine sine nomine usoris. Si quaestiones aut consilia habetis, respondete quaeso; libenter ex vobis audiam. Nolite timere, si sicut ego - fateor! - non perfecte scribas: errando enim discimus omnes.
Salvete! Vix credo: iam annus est ex quo porticus publica condita est. Tempus irreparabile fugit! Gratias maximas vobis ago qui adestis atque hunc locum tam amoenum facitis.
Gratias tibi praebendi nobis forum ubi possimus latine colloqui, haud facilest hodie scribendi non modo legendi exercere facultatem cum cesserit lingua nostra in universitatibus anglicae et fere orbati igitur vagamur naturalis spatii colendae linguae praeter textus ipsos.
In hoc colloquio:
Scribite verba latina rara, inusitata, mirabilia, et definitionem latine addite.
cariōsus, -a, -um: putridus, fragosus.
Apud Catonem in libro de agri cultura legi. "Terra cariosa" significat statum terrae, quae in summo umida est, sed aquam non facile transmittit, quod antea diu sicca fuit. Etiam apud Columellam idem usus invenitur. Lexicon meum (Pinksteris) haec complicatiorem significationem non refert, sed Lewis et Short plura tradiderunt.
Nuntio XXI scilicet debet esse
hanc* complicatiorem significationem
Nunc disputationem primam incipiamus!
Quid legis? Placetne tibi? Quid postea lecturus es?
Ego incipiam: librum De Arboribus a Columella scriptum lego, opus minus notum de re rustica.
Multum interesse videtur, quod multa quae etiam nunc multis ignota sunt, iam tum communia fuisse videntur.
Exempli gratia, methodum ad parvas plantas sine motu violento transferendas proponit, quod sollertiam ostendit.
Tacitum apud eos numero auctores Latinos cuius scribendi forma lectori et diram molestiam et editam deliciam simul inicere potis est, facile eo veni potest ut et repente librum proicias extra fenestram ob difficultatem et paulo post adcurras ad eum rursum ab humo sumendum sicut aurum! Quanto ad triarios te ducit pugna litteraria, eo maior legendi voluptas.
Censeo, fortasse non solus, Tacitum habendum esse Romanorum Thucydidem, non modo genere et ingenio narrandi sed quoque hoc sensu.
Ita est! Plane assentior (quamquam Thucydidem numquam legi). Vis et elegantia orationis Taciti, etsi difficilis, satis est ut summam eius laudem libenter agnoscam.
Mittite mihi, si vultis, carmina (id est, modos musicales) quibus vos delectemini.
Iaponici fortasse eo quod eorum lingua vocales longas habet et sonus non nimis dissimiles Latinae queunt pulchre latine loqui
Non hodiernus est, sed hic hymnus nunc aptus videtur. Nativitatem felicem, porticani :)
Quamquam valde mihi placent colloquia quae in porticu publica habemus de philosophia, artibus, natura etc., Nonnullis diebus vix tempus invenio ut aliquid boni conferam his colloquiis.
Ergo propono hic de vita cotidiana loquamur: quid hodie agitis?
Ego incipiam: hoc mane in horto publico cucurri, ut corpus mentemque excitarem. Nunc caffeam bibo et exspecto sarcinam. Hac postmeridie unam ex epistulis Senecae legam, ut cras de ea disputare possim. Laborare hodie non debeo; diu non habui diem tam vacationem, itaque fruor quiete otioque.
Spero vos quoque diem bonum habiturum esse! Dicite, quaeso, quid hodie agitis. Valete!
Salve auctor XXX, videntur quidem polyphenolorum utilitates, saltem ex parte, comprobatae esse. Verum, ut recte mones, non in vino tantum reperiuntur: in ipso etiam musto inveniuntur, antequam vinum fiat! Fortasse igitur longa aetas Sardinorum non huic potioni sed vitae rationi salubri ac pleniore tribuenda est?
Et salve auctor XXXI. De patre tuo maxime dolendum est, atque ea causa continentiam tuam immo iustiorem ac facilius intellegendam reddit. Spero me verbis meis nihil tibi offensionis attulisse.
Quod postremo de alea dicis, magni momenti est: saepe enim res ad quendam "lusum felis murisque" (nescio quomodo hoc recte Latine dico haha) redeunt, ubi legislatores novas prohibitiones constituunt, quae vix latae iam callide vitantur. Haec, ut opinor, ipsa natura rerum est; nec aliud fere possumus nisi nos ipsos et eos quos amamus recte instruere et admonere.
P.S. etiam "ad auctorem XXIX" (in casu apto) uti potes!
Sane quidem, Auctor XXXII, modo una ex plurimis causis videtur coniectam esse ad eorum longiorem vitam explicandam, censeo multa communia esse cum senibus Iaponicis, fortasse etiam insularitas ipsa aliqua obscura ratione annos addit non singulis qua singulis sed generi/stirpi sicut corporum humilitas quae in aliis animalibus quoque nota est, sed plerumque reor victui maxime tribuendas rationes ut ais.
Non sum coquus perperitus, sed paucas simplices cenas novi, quae saepe et non sine parva felicitate paro. Cupio paucis his proximis temporibus cum vobis communicare. Si quis vellet alias cenas communicare aut consilia dare, libenter faciat!
Salvete auctor III et auctor IV! Censeo "tomato, tomatonis" vel fortasse "tomate, tomatis" non malum esse, si primum legentibus hoc novum verbum explicetur. Puto hoc in casu familiaritatem graviorem esse quam latinitatem. Assentimini?
Licet profecto plurimis nominibus designare, pomum aureum mihi maxime familiare est cum Italice pare appellatione appellamus, sed tertia declinatione tomatonem quoque placet
Epigrammata communicemus: tua, aliena, quaelibet. Ego incipiam - quamvis non magnus poeta sum!
Omnes, carmina parvae formae iam faciamus
Primum propria do. Das; rubeus fiam!
Et hoc est ab illo praeclaro Martiali:
Cum dixi ficus, rides quasi barbara verba
et dici ficos, Laetiliane, iubes.
Dicemus ficus, quas scimus in arbore nasci,
dicemus ficos, Laetiliane, tuos.
Nota quod ‘ficus’ duas habet significationes ;)
Rem peragit nullam Sertorius, inchoat omnes.
Hunc ego, cum futuit, non puto perficere.
– Martialis, liber III, LXXIX
Hahahahaha, istud plerisque contingit
licetne hic vetere graece loqui vel latine tantum? janitores, responsum nobis hellenotheois date. puto quod Caesar Ciceroque si janitores hic essent “LICET” aient..
χάριν σοι τοῦ ἡμῖν τοῖς Ἑλληνίζουσιν ἀγοράτιον ὀπάσαι!
τίνων πέρι ἦδός σοι λαλεῖν, πρῶτ' ἄγγελε;
ἀπέκαμον τὸν Πίνδαρον ἀναγιγνώσκων καὶ εἴ τι ἡδόμενος, τὸ παραυτίκα ὑπαποτρέχω πὰλιν εἰς τὸν Πλάτωνα
Quid de illo censeatis dicite mihi
Ecce praemium tuum 'iterum in fraudem cecidisti'
Est saltem dicere eius principato meamet sententia Foederatas Civitates Americae fortasse rerum ordinem a priore orbis terrarum bello conditum tandem in dubium vocaturas, profecto palam ut dicamus quod inmutatus est ipse orbis terrarum.
Aestas cum fere adest, aves plurimas ac pulcherrimas in horto meo video. Cottidie portico consido et aves volantes cantantesque conspicere conor. Mihi hoc est amoenum et gratissimum. Applicatione Merlino installata, quo instrumento aves conspecti recenseri possunt, feci (vel configuravi?) ut nomina avium Latine scriberetur. Hoc modo Latine disco dum otio fruor.
Hodie prima luce unam horam illam singularem avem, quae 'Cardinalis cardinalis' vel simpliciter cardinalis appellatur plumisque rubicundis splendet, quaerere statui. Frustra tamen, nam hoc avis genus vix apud me commeat. Vae! Aliud autem genus frequens nomine Latino 'Turdus migratorius' conspexi (cuius nomen commune nescio) quod saepe pro pabulo ad mē commeat, pipiat, suavissime cantat vexatque meam per fenestram spectantem felem.
Delectatne vobis aves spectare?
Nuntium XXVIII Iucundissimum librum! Gratias ago tibi
Heri, ad laborem ambulans, duae merulae femininae (nam fuscae erant; mares nigri sunt) me circiter octo passus salientes prosecutae sunt. Postea avolaverunt. Miror cur non statim fugerint...